Heel veel mensen vragen ons hoe we aan de naam Xanthe komen. Ook op de crèche werd er naar gevraagd en daarom heb ik het volgende stukje in het krantje van de crèche geschreven.

De naam ‘Xanthe’

Voor deze Walvis-krant werd ons gevraagd om een stukje te schrijven over hoe wij aan de naam Xanthe zijn gekomen en waarom we het zo’n mooie naam vinden.

Toen ik zwanger bleek te zijn, was het onderwerp ‘namen’ natuurlijk een belangrijk onderwerp, waar we het samen veel over hebben gehad. Vooral ik bleef er steeds maar op terug komen en pakte (bijna) elk stil moment aan om het over ‘de naam’ te hebben. Jochem werd er af en toe gek van!

Eigenlijk hadden we voor een jongetje al heel snel een leuke naam, waar we allebei heel tevreden mee waren. Voor een meisje was het lastiger. Alle internetsites en namenboekjes werden doorgenomen, en steeds was er wel één naam die we wel leuk vonden. Het probleem was alleen dat er ook steeds één van ons na een week op terug kwam. Nee, het was toch niet een leuke naam, want er was iemand die zo heette en dat was niet zo’n leuk persoon, of, er waren teveel meisjes die zo heetten, of, het klonk niet leuk bij de achternaam, zo verzonnen we elke keer wel wat.

Op een dag was ik weer op internet op zoek naar dé naam voor een meisje. Ik besloot om de reguliere namensites maar eens over te slaan en op zoek te gaan naar een Griekse-goden-site. Dat bleek een goede beslissing, want daar tussen stond de naam Xanthe, met als betekenis ‘blond’. De betekenis sprak ons niet zo heel erg aan, maar de naam zelf wel. Een tijdje hebben we natuurlijk nog wel getwijfeld. Konden we ons kindje wel een naam geven die eigenlijk ‘blond’ betekent? Uiteindelijk hebben we besloten van wel, want we zijn allebei helemaal weg van de naam.

Het is een niet alledaagse naam, die toch niet vreemd in de oren klinkt. En dat was wat we wilden, want ik heb altijd bij andere Wendy’s in de klas gezeten, of gewerkt en was dus nooit uniek in mijn naam. Dat wilden we voor Xanthe wel, en dat is, tot nu toe in ieder geval, gelukt!